Kletspraat

Nu weet ik het zeker Casper heeft het van zijn vader.
Maar zeg nou zelf.

Is dit geen Ieniemienie exemplaar dat je uit de klauwen van ons pluizige poezebeest wilt redden?

Eens in de zoveel tijd lees je iets bizars in de krant of op internet. Zo bizar dat het gewoon nog even de moeite waard is om hier te vermelden. Zoals dit bericht en dit bericht bij Casper op school.

Het aangereden jongetje is een vriendje van Casper.  Casper zag zelf de auto aankomen en is godzijdank op tijd weggerend.  Dus even voor de duidelijkheid. Casper is helemaal oké.

Hij heeft alles zien gebeuren en vertelt dan ook in geuren en kleuren wat hij heeft gezien. Gelukkig lijkt hij alleen maar onder de indruk van de bloedlip die zijn vriendje had.  (Dat 'bloedbeen' was maar bijzaak vond hij) Zijn vriendje ligt in het ziekenhuis en is geopereerd aan zijn been. Naar omstandigheden maakt hij het goed.

De auto heeft de rode lijn gevolgd.  Op het groene vlak waren op dat moment +/- 60 kleuters aan het spelen. Het is echt een wonder dat er geen doden zijn gevallen.  Ik ben dan ook ontzettend blij met de leraressen die kinderen aan de kant hebben getrokken.

Zie net aan mijn laatste post dat het vandaag de 14de is. Valentijnsdag doet me niet zoveel, maar manlief en ik zijn vandaag 13 jaar bij elkaar. Even vergeten.
Gefeliciteerd schat. Je hebt al 13 jaar een geweldige vrouw in je leven!!! ;-p

Ta, de tegels wilden we er ook af hebben. 2 minuutjes tikken en ...... Plaatjes zeggen meer dan woorden. Hoe zullen we dit nu weer aanpakken.

Als ik een kat zou zijn zou dit met dit weer ook zeker mijn favoriete plek zijn.

Hij was eigenlijk voor afgelopen woensdag. Maar daar gooide het weer roet in het eten. (Het eten is wel ingevroren hoor!) En Anna blijft maar vragen of B.A.R.T. niet meer vast zit in de sneeuw.
Maar nu kan ik gelijk testen hoe een geheel aangeklede taart uit de vriezer komt. Oma Neeltje en opa Will komen vandaag via een omweg met een handmixertje. Tenminste ik hoop dat ze komen want het sneeuwt alweer lekker buiten....

Maar zo hoef ik mij niet al te erg te vervelen tijdens de afwezigheid van mijn keukenmonster. En de kinderen ook niet want zij helpen vaak met uitsteken en versieren. Maar een mixertje vraagt om taart. Dan weet dat apparaatje ook wat hem te wachten staat.

Gisteren nog even snel een broodje gebakken en een taart.

Heerlijke luchten hier in huis. En het broodje smaaktwe erg goed al zeg ik het zelf.
Daarna moest ik nog even snel de taartvulling mixen maar mijn geliefde keukenmachine deed raar met zijn standen. Welke stand ik ook gebruikte hij besloot zelf te wisselen van toerental. Sinds september 2008 draait hij aardig wat mix en kneed uurtjes. Met steeds vaker toch redelijk gelukte exemplaren tot gevolg. Maar nu hupsakee in een doosje. Morgen wordt hij opgehaald en over 4 weekjes zie ik hem pas weer terug. Gemiddeld dan. 4 weken zonder mixer. Hoe moet ik dat overleven?

Dus de komende tijd ook geen kleine cakejes met vlindertjes:

Natuurlijk zijn wij weer een stapje verder in de keuken. Het aanrechtblad, dat verankerd zat achter de tegels, is eruit. De waterleiding is in dat gedeelte vernieuwd dus na een dagje bikkelen hadden wij weer (warm) stromend water in huis.

Voor:

En na:

Maar 's avonds ziet het er alweer sfeervol uit. Niet dan?

Nu alleen nog even, de tegels afbikken, stroom verleggen en de muren weer strak maken.

We zijn gisteren naar het circus geweest. Het begon om 17.15 en was afgelopen om 17.25. Wij oudjes mochten natuurlijk niet teveel vermoeid raken. Onder het genot van een kop thee en een koekje konden we onze circushelden bewonderen.

wat ik kan met talkpoeder?!