Goed gebit

Traditiegetrouw gaan wij met de kinderen om 12 uur de intocht van Sinterklaas kijken. Dit onder het genot van kruidnootjes, warme choco met slagroom en/of marshmallows. Dekentjes op de bank, kinderen eronder eventueel zelfs in pyjama of onesie, zo’n extreem pas op hij smelt in de buurt van hittebronnen pak uit een stuk. Dan is het even genieten voor mij. Voor de kinderen is het een verplichting, maar wel een aangename. 😁 Dit jaar zal ik gaan zitten kijken hoe zij al het lekkers naar binnen schuiven.

Verder lezen Goed gebit

Vreemden

Juist doordat ik in het vorige blogje begin over het bijpraten met familie/vrienden/kennissen/hele vage kennissen besef ik weer dat het juist vreemden zijn met wie ik het meeste klets.

In de winkel, op de fiets, tijdens het halen van een frisse neus, in de bus, als ik in de tuin aan het werk ben, op school van mijn dochter. Hoewel dat was niet echt een vreemde. Hij vond mij een bekend gezicht hebben en ik gaf duidelijk aan hem nooit gezien te hebben. Ik klets tenslotte te pas en onpas met vreemden. Bleken we 2 jaar samengewerkt te hebben. Misschien ben ik gewoon niet zo goed in gezichten.

Kletsen met totaal vreemden gaat mij goed af. Zo werkte ik een aantal jaar geleden op een helpdesk. Soms had je mensen 10 minuten of langer aan de telefoon terwijl ze moesten wachten. Toen heb ik aardig wat interessante mensen leren kennen. Een vrouw met hetzelfde darmbeest als een van mijn kinderen. Zij heeft er een boek over geschreven. Wij hebben een fikse kuur in kindlief gestopt. Een man wiens vrouw in oorlogsgebied zat. Een tuinder zonder tijd, maar ineens met liefde over zijn kassen begon te praten en de biologische/ecologische manier van kweken.
Ook als ik naast mensen in de bus zit is het regelmatig gezellig. Zo ken ik ondertussen meerdere mensen uit de omliggende dorpen. Weet veel van hun gezinnen en zij van de mijne. Hoewel ik eigenlijk nooit namen ken. En zij beter bekend zijn met bij welke halte ik hoor, dan met mijn naam. Maar het blijft leuk als iemand al naar je zwaait bij het instappen.
Kom je er gezellig bij zitten?

Wat ben je aan het doen?

Elke keer als ik Facebook bekijk, krijg ik de vraag wat ik aan het doen ben. Eigenlijk is het een absurde vraag.
Ik check Facebook weer eens een keertje. Anders zou ik de vraag niet lezen. Verder drink ik daarbij een kopje thee, eet een bakje yoghurt met blauwe bessen en luister naar muziek. Oh en niet te vergeten dwalen mijn gedachten af. Hoe interessant.

Misschien zou ik een foto kunnen plaatsen van de thee of yoghurt. Of mijn geërgerde gezicht omdat Facebook mij met mijn neus op de feiten drukt dat ik zit te niksen. Ik had mijn tijd beter kunnen gebruiken om met familie/vrienden/kennissen/hele vage kennissen bij te praten.

Maar oké, eerlijk is eerlijk. Er zijn niet veel mensen die om 6.00 uur genieten van een beetje aandacht van mij.

Getagd

Gisteren ben ik getagd via Facebook door mijn broer.

Rules: In your status update, list 12 albums that have stayed with you in some way. Don’t take too long and don’t think too hard. They don’t have to be “right” or “great” records, just ones that have touched you. Tag 10 or more friends to do the same thing, including me, so I’ll see your list.

Verder lezen Getagd